Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego to dokument stanowiący zapis polityki przestrzennej samorządu gminy, który mógł obowiązywać do momentu wejścia w życie nowego rodzaju dokumentu jakim jest plan ogólny gminy. W przypadku Poznania Studium obowiązywało do dnia 13. 01. 2026 r.

Przy jego sporządzaniu uwzględniano obowiązkowo ustalenia dokumentów nadrzędnych - strategii krajowych i regionalnych, planu zagospodarowania przestrzennego województwa czy strategii rozwoju miasta.

W Studium, na podstawie oceny dotychczasowego rozwoju przestrzennego gminy oraz analizy uwarunkowań i ograniczeń, wskazywano, w perspektywie kolejnych 30 lat, kierunki rozwoju przestrzennego miasta - tereny zabudowy mieszkaniowej, usług, przemysłu, najważniejsze elementy systemu komunikacyjnego i sieci infrastrukturalnych oraz tereny chronione i wyłączone z zabudowy (np. Kliny Zieleni).

Sporządzając Studium przygotowano również bilans terenów i porównano go z prognozami demograficznymi dla miasta. W ten sposób ustalenia Studium były skoordynowane z możliwościami i przewidywanymi potrzebami rozwoju miasta.

Studium to rysunek, przedstawiający kierunki rozwoju całego miasta oraz tekst, który zawierał szczegóły dotyczące parametrów technicznych przyszłej zabudowy oraz sposobu zagospodarowania terenów chronionych.

Studium sporządzano obowiązkowo dla terenu całego Poznania. Wszystkie uchwalane miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego musiały być z nim zgodne, jednak dokument ten nie stanowił aktu prawa miejscowego. 

Studium sporządzano co kilka lat, starając się zachować zgodność i aktualność polityki przestrzennej Poznania ze zmieniającymi się uwarunkowaniami i wyzwaniami rozwoju.