28 czerwca 1956 roku poznańscy robotnicy wyszli na ulicę, aby walczyć o Boga, za wolność, za prawo i chleb. Tego dnia Poznań rozbrzmiewał stukotem tysięcy okuloków. 

Z ogromnym smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci majora Zenona Wechmanna, Przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Kombatanckiej, Prezesa Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego Oddział Wielkopolska, przyjaciela Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości. 

Wypadki czerwcowe odbiły się szerokim echem na Zachodzie dzięki trwającym XXV Międzynarodowym Targom Poznańskim i obecności zagranicznych gości. Jedną z osób, która wspierała postawę poznaniaków był francuski pisarz Albert Camus.  

Mikołaj Pac Pomarnacki był uczestnikiem Poznańskiego Czerwca, a także znanym polskim szermierzem.  

Zdzisław Wardejn wyszedł z domu 28 czerwca 1956 roku o 7.30 i zniknął bez śladu. Po powrocie 30 czerwca 1956 roku dowiaduje się, że nie żyje.

Już ruszyły zapisy na rocznicowy Bieg Pamięci Czerwca "56. VII edycja biegu odbędzie się 23 czerwca 2024 r. (w niedziele) jako hołd dla Powstańców. Do przebiegnięcia będzie 5km lub 10 km.  

Pamiątka po najmłodszej ofierze Poznańskiego Czerwca.

28 i 29 czerwca 1956 roku Leszek Paprzycki z okna mieszkania przy ul. Poznańskiej wykonał serię zdjęć, które udokumentowały przebieg zdarzeń na ul. Kochanowskiego.  

28 czerwca 1956 roku robotnicy z Zakładów Metalowych im. Hipolita Cegielskiego wyszli na ulice. Hasłami przewodnimi ich wystąpienia były słowa: "Żądamy chleba!", "Jestem głodny". Jak wyglądał przebieg całego wydarzenia?

Dr Józef Granatowicz był pierwszym dyrektorem Szpitala im. Raszei, a swoją służbę pełnił przez wiele lat. Dzięki jego odwadze i decyzji o niespisywaniu danych osób rannych podczas Poznańskiego Czerwca 1956 roku, wielu jego uczestników uniknęło później aresztowania.