Dzisiaj jest: Niedziela, 27 maja 2019 rok


 

 

10.6.ELEKTROENERGETYKA

 

10.6.1. Źródła zasilania

Energia elektryczna i moc dla miasta Poznania jest dostarczana z następujących źródeł:

·         z elektroenergetycznej sieci przesyłowej Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. poprzez trzy stacje NN/110 kV: Plewiska 400/220/110 kV, Czerwonak 220/110 kV i Poznań Południe 220/110 kV. Stacje te pracują w krajowym przesyłowym systemie elektroenergetycznym 400 kV i 220 kV.

Do stacji tych dosyłana jest energia elektryczna liniami elektroenergetycznymi 400 kV i 220 kV

z elektrowni systemowych: Dolna Odra, Pątnów, Konin i Turów.

·         z sieci rozdzielczej 110 kV sąsiednich energetycznych spółek dystrybucyjnych;

·         z jednostek wytwórczych Dalkii Poznań Zespołu Elektrociepłowni - Elektrociepłowni ECII – Karolin, dostarczającej ok. 276 MW mocy elektrycznej, co pokrywa ok. 40% zapotrzebowania miasta oraz Elektrociepłowni ECI – Garbary, produkującej obok energii cieplnej niewielką moc elektryczną – ok. 6 MW;

·         z elektrociepłowni EC2 zlokalizowanej na terenie zakładów HCP, należącej do spółki ENERGOCENTRUM S.A., która zajmuje się produkcją ciepła i energii elektrycznej na potrzeby spółek związanych z H. Cegielski Poznań - moc ok. 4 MW;

·         z 26 stacji transformatorowych 110/SN zasilających sieci średnich napięć;

·         na terenie miasta Poznania znajduje się 20 GPZ-ów  a w pobliżu granic miasta pozostałych 6:

Luboń, Poznań Południe, Czerwonak, Kiekrz, Swarzędz, Centralna Oczyszczalnia Ścieków.

W stacjach zainstalowanych jest ok. 50 transformatorów 110 kV/SN o mocach od 6,3 MVA do 31,5 MVA - łącznie ok. 1000 MVA;

·         z dwóch stacji transformatorowych 30 kV/SN - Nr 3 Jeżyce i 9 Wilda.

 

10.6.2.    Sieć miejska

Na obszarze miasta Poznania występują następujące rodzaje sieci:

·         wysokiego napięcia 110 kV (WN) o długości ok. 190 km; linie zasilające 110 kV wykonane są jako napowietrzne, w większości o przekrojach 240 mm2 oraz 185 mm2 AFL, nieliczne odcinki o przekroju 120 mm2 wymieniane są obecnie na przekrój 240 mm2. Na terenie miasta są również linie kablowe 110kV o łącznej długości ok. 4 km: z GPZ Jeżyce do GPZ Pogodno i na odcinku GPZ Pogodno – słup linii przy ul. Bułgarskiej w kierunku GPZ Wawrzyńca,

·         średniego napięcia (SN) o napięciu 30, 15 i 6 kV o długości ok. 1700 km, w tym ok. 1400 km stanowi sieć kablowa. Stacje transformatorowe SN/nn – 30/6 kV, 6/0,4 kV, 15/0,4 kV dzielą się na słupowe, wieżowe i kablowe. Ilość stacji przekracza 1500 szt., sumaryczna moc ok. 750 MVA,

·         niskiego napięcia (nn) o długości ok. 3200 km, w tym ok. 1700 km stanowi sieć kablowa.

 

Uwaga: Dane w zakresie sieci NN i WN obejmują stan do 2006 r, a w zakresie sieci SN i nn do 2001 r.

 

Rys. 27  Poznański System Elektroenergetyczny.

 

10.6.3.  Wnioski

·         Sieć elektroenergetyczna pokrywa całe miasto, lecz jej stan nie pozwala na przyłączenie nowych odbiorców w niektórych rejonach, szczególnie w centrum miasta, na Szczepankowie i na terenach leżących w sąsiedztwie autostrady.

·         Dla pełnego zaopatrzenia w energię elektryczną istniejącej zabudowy niezbędna jest realizacja w pierwszej kolejności GPZ Szczepankowo, GPZ Chyby, GPZ Komorniki i rozdzielnia (docelowo GPZ) Garaszewo.

·         Konieczna jest przebudowa niektórych istniejących stacji 110/15 kV (wymiana transformatorów na transformatory o większej mocy i modernizacja rozdzielni 110 kV), budowa nowych GPZ-ów  z powiązaniami do sieci 110 kV na terenie miasta i w pobliżu jego granic oraz przebudowa i rozbudowa sieci SN. W perspektywie konieczne będzie wzmocnienie zasilania sieci 110 kV od strony sieci NN w południowej części miasta.

·         Przewiduje się budowę stacji 110/SN z powiązaniami:

o        w środkowej części miasta: GPZ Polanka, GPZ Towarowa,

o        w części południowej: GPZ Szczepankowo, GPZ lub RS Garaszewo oraz GPZ Komorniki (zasilanie terenów w rejonie autostrady),

o        w części północnej: GPZ Naramowice II, GPZ Morasko, GPZ-Suchy Las,

oraz sieci rozdzielczej SN- kilkadziesiąt ciągów liniowych i kilkaset stacji SN/nn.

·         Wzdłuż istniejących linii napowietrznych 220 kV i 110 kV należy przestrzegać ograniczeń w użytkowaniu terenu, wynikających z emitowanego przez nie pola elektromagnetycznego,

zgodnie z wszystkimi aktualnie obowiązującymi przepisami.  

Obecnie przyjmuje się:

             -   dla linii 220 kV pas terenu o szerokości 70 m (po 35 m od osi linii w obu kierunkach)

             -   dla linii 110 kV pas terenu o szerokości 40 m (po 20 m od osi linii w obu kierunkach).